Stichting Amílcar Cabral
                                                            

    H O M E           DOELSTELLINGEN   VOORLICHTING   ACTIVITEITEN   PROJECTEN   CONTACT

 

 

 

 

Cabral: Heroi do povo!

 

 

WIE WAS aMÍLCAR CABRAL?

 

Amílcar Lopes Cabral werd geboren op 12 september 1924 te Bafatá in Guinee-Bissau. Als kind verhuist hij in 1932 naar Santa Catarina op het eiland Santiago in Kaapverdië, waar hij bij zijn vader ging wonen die er sinds 193.. woonde. Amílcar rondde de basisschool af in 1938. Zijn vader vond wel dat hij na de basisschool verder moest leren.

Zijn moeder en zijn zusjes zouden ook naar Kaapverdië komen. Maar helaas ging dat niet door vanwege de scheiding van zijn ouders. Amílcar wilde toen absoluut niet meer verder studeren. Hij was bezorgd om zijn moeder en zijn zusjes die het heel moeilijk hadden in Guinee-Bissau.

Amílcar wilde geld verdienen om hen te helpen. Toch ging hij maar verder studeren, want zonder diploma zou hij geen toekomst hebben...

In 1943 is hij gaan studeren in Mindelo op het eiland São Vicente waar hij ook zijn opleiding heeft afgerond. Zijn ambitie was om een beroemde dichter of ingenieur in de agrarische sector te worden. Zijn doel was ook om Kaapverdië te redden van de armoede. Toendertijd was Kaapverdië een kolonie van Portugal, maar de Portugezen deden niks om de Kaapverdianen te helpen.

In 1944 begon hij met dichten en kreeg hij een baan bij de Nationaal Printing Office in Praia. Op de leeftijd van 20 jaar is hij goed bekend met de slechte leefomstandigheden van het Kaapverdiaanse volk. Hij is geboren met de politiek in zijn hoofd, want zijn broer Luis Cabral was de eerste President van Guinee-Bissau.

Amílcar verdiept zich in de politiek en zet zich in om zijn idealen te verwezenlijken; hij was er absoluut van overtuigd dat er betere tijden zouden komen en verandering ten goede mogelijk waren.

In 1945 is hij genomineerd voor een beurs en begint zijn studie op het Agronomisch Instituut te Lissabon. Hij was een van de eerste jongeren van de Portugese koloniën die een studiebeurs kreeg om in Portugal te kunnen gaan studeren. In de 500 jaar van kolonisatie was het nooit toegestaan om zwarte mensen op een hogeschool toe te laten. Dat veranderde pas na de tweede wereldoorlog. Doch in 1949 voelde Amílcar een onweerstaanbare drang om weer terug te keren naar Afrika; niet alleen omdat hij zijn familie miste, maar omdat hij wist dat miljoenen mensen zijn bijdrage nodig hadden in de harde strijd tegen de natuur en de mensheid zelf.

In 1950 studeert Amílcar af op het instituut en gaat hij werken in het Agronomie Center. In 1952 keert hij terug naar Guinee-Bissau. Maar de gouverneur eist dat hij vertrekt uit Guinee. Amílcar gaat werken in Angola waar hij toetreedt tot de vrijheidsbeweging van Angola.

In 1960 richt hij een politieke partij op genaamd PAIGC.

China steunt de training van de leden van de PAIGC. In 1961 verwelkomt Marokko de leden van de PAIGC. En in 1963 breekt er een oorlogsstrijd uit met als gevolg dat op 23 januari een aanval wordt inget op Tite in het zuiden van Guinee-Bissau.

Op 20 januari 1973 wordt Amílcar Cabral vermoord te Conakry in Guinee-Bissau. Zijn 2e vrouw Ana Maria hoorde mensen zeggen dat ze hem moesten vastbinden om hem daar ter plekke dood te schieten...

Ze zijn er nooit achter gekomen wie nu de daders of opdrachtgevers waren. Doch mensen uit zijn eigen politieke partij, de PAIGC, waren wèl verdacht. Twee jaar na de dood van Amílcar Cabral werd Kaapverdië op 5 juli 1975 onafhankelijk...